جلسه ۵۳۴ و ۵۳۵

 

محمد دانشور

 

بی فایده است

نه من شاعر خوبی هستم  

نه آب این خانه زلال است

- با این چراغهای بی رمق -

  گلدان را بردار                                                                                                                 

و خاکش را

به باغچه ای پشت در بسپار

شاید خیابان

شعر بهتری بکارد

شاید باران ببارد

 

 

محسن نیک آیین

 

تو رفته ای

ومن باورم شده

باید برای یک نفر چای بریزم

رنگ لباسهایم را خودم انتخاب کنم

هنوز پارچ کنار شمعدانی

عطر دستهای تو را دارد

و این موهبتی ست

برای پرنده ای که فهمید

در آسمان هیچ خبری نیست

 

 

هما سعادتمند

 

مادرم چادری در باد

پدرم تفنگی که از کشتن همسایه می آید

برادرانم مدال افتخاری

به سینه اش هستند

من اما..

یک گلوله ام تنها

با انقلابی که زیر روسری ام سنگر گرفته است

 

 

سمیه شریفی

 

هنوز هم پرنده ای

هر چند

پرهایت را

در اولین خانه کوچ ات

جا گذاشته ای

به دنیا می آیی

نافت را با عشق می برند

لبخند میزنی

در حالی که

ستاره هایت از درد میسوزد

دستان خینه بسته ات (1)

طراحی خداست

مبارک است

(1) خینه در زبان افغانی به معنای " حنا " میباشد